Παρασκευή, 8 Μαΐου 2015

ΚΥΡΙΟ ΑΡΘΡΟ: Ἡ Κριτική καί ἡ Πράξη

(“Ἐφημερίδα τοῦ Κ.Σ.Μ.”/Τεῦχος 177/Ἀπρίλιος 2015)
 
Μιά τεράστια λαϊκή πλειοψηφία ἔχει συνειδητοποιήσει, ὅτι μέ τά κόμματα τῶν πολιτευτῶν ἡ χώρα δέν προχωρεῖ, ἀλλά κινδυνεύει νά διαλυθῆ. Σάν σύστημα θεσμῶν κράτους δικαίου, ἀλλά καί ἐδαφικά ἀκόμη διότι κομμάτια της ἐπιβουλεύονται λαίμαργοι γείτονες. Ἡ νωδή Εὐρωπαϊκή Ἕνωση καί οἱ ΗΠΑ μέ τήν ἀλλοπρόσαλλη ἐξωτερική πολιτική τους δέν πρόκειται νά μᾶς περισώσουν. Μποροῦμε νά σωθοῦμε μόνο μέ δική μας σκληρή προσπάθεια.
Δυστυχῶς ὅμως δέν διαθέτει ἡ χώρα μας τό ἀναγκαῖο πολιτικό σχῆμα πού θά παραμερίση τά κόμματα τῶν πολιτευτῶν, πού εἶναι ἀπορροφημένα στήν μάχη γιά τήν ἀπόκτηση ἤ τήν διατήρηση τῆς ἐξουσίας καί δέν ἐπιδίδονται στήν ἐπίλυση τῶν προβλημάτων πού μᾶς ταλανίζουν. Κάθε ἡμέρα εἶναι χειρότερη ἀπό τήν προηγούμενη. Καί εἶναι ἰδιαίτερα ἀνησυχητικό, ὅτι στά δύο ἄκρα τοῦ πολιτικοῦ τόξου ἐλλοχεύουν ὁμάδες πού ἀπεργάζονται ἕναν ἐμφύλιο πόλεμο.
Ὑπάρχει ὅμως καί μιά φωτισμένη μειονότητα, ἡ ὁποία διαθέτει μιά καθαρή εἰκόνα τῆς κατάστασης. Τά κείμενα πού κυκλοφοροῦν οἱ διάφορες ὁμάδες της περιέχουν μιά σωστή ἀνάλυση τῶν προβλημάτων τῆς χώρας. Ἡ κριτική πού ἀσκοῦν στό σύστημα τῶν πολιτευτῶν πού ἀδρανοῦν καί τῆς ὑπερδραστηριότητας τῶν ἄκρων, πού ἐπιδιώκουν τήν ἀνατίναξη τῆς δημοκρατίας εἶναι γερά θεμελιωμένη. Ἡ κριτική ἐργασία εἶναι φῶς σέ μιά ἐποχή σκοτεινιασμένη.
Ἀλλά ἡ μειονότητα αὐτή εἶναι πολυδιασπασμένη σέ ὁμάδες καί ὁμαδοῦλες πού καταγίνονται στήν ἀνάλυση, ἐνῶ ἀνάγκη εἶναι ἡ πράξη. Ἐνόσω περιορίζονται στήν θεωρία, ὅσο καλή καί ἄν εἶναι αὐτή δέν μποροῦν νά ἀλλάξουν τά πράγματα. Γιά νά ἐπιτευχθῆ αὐτό χρειάζεται πρωτίστως νά ἀποτελέσουν μίαν ἑνότητα. Τίς διαχώριζε ἄλλοτε ἡ σοσιαλιστική ἰδεολογία τῶν μέν καί ἡ ἀντίληψη τῶν δέ ὅτι μόνο μέ τήν καπιταλιστική ὀργάνωση τῆς παραγωγῆς ἐπιτυγχάνεται ἡ κάλυψη τῆς ἀνάγκης τῆς κοινωνίας σέ ἀγαθά καί ὑπηρεσίες. Τόν δυϊσμόν αὐτό ἔχουν ξεπεράσει ἡ πραγματικότητα. Δέν χωροῦν ρετσέτες, σέ κάθε περίπτωση χρειάζεται ἡ ἐπιλογή μεταξύ μιᾶς «δεξιᾶς» καί μιᾶς «ἀριστερῆς» λύσης βάσει τῶν συγκεκριμένων στοιχείων της.
Τά χρονικά περιθώρια στενεύουν. Ἐπείγει ἡ συγκρότηση ἑνός ἑνιαίου κόμματος πού θά γίνη πλειοψηφικό ρεῦμα γιά τήν ποθητή ἀλλαγή. Μόνη της καμμία ὁμάδα καί καμμία συντροφιά σέ ἕναν συναγωνισμό πολιτικῆς ὀρθότητας δέν μπορεῖ νά τό ἐπιτύχη.
Τό ἄρθρο αὐτό ἀπευθύνει εἰλικρινῆ καί πραγματική ἔκκληση – δέν εἶναι ρητορικό πυροτέχνημα – νά συνενώσουμε τίς προσπάθειές μας. Περιμένουμε ἀπαντήσεις.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου