Παρασκευή, 8 Μαΐου 2015

Γράμμα 325: 9 Μαΐου 1945


Γράμμα τοῦ Κέντρου Σοσιαλιστικῶν Μελετῶν σ’αὐτούς πού θέλουν τήν ἀλήθεια μέ ἀριθμό 325
 
Αὔριο κλείνουν 70 χρόνια ἀπό τό τέλος τοῦ β΄ παγκοσμίου πολέμου στήν Εὐρώπη. Ἀπό τήν ἡμέρα πού ὁ χιτλεροφασιστικός στρατός κατέθεσε τά ὅπλα ἄνευ ὅρων στίς στρατιές τῶν Ρώσων, τῶν Ἀμερικανῶν καί τῶν Βρεττανῶν, πού εἶχαν αἱμορραγήσει γιά νά τόν γονατίσουν. Ἄν εἶναι νά διαλέξουμε στήν μνήμη ποιοῦ ἀπό τούς συμμάχους ἡγέτες ταιριάζει ὁ κότινος τῆς νίκης, αὐτός πρέπει νά δοθῆ στόν Τσῶρτσιλ. Διότι στριμωγμένος στό νησί του μέ τόν στρατό του διωγμένο ἀπό τό εὐρωπαϊκό ἔδαφος, παρέμεινε ἀκλόνητος καί μέ τήν πολιτική του δεξιοτεχνία ἔπλεξε τήν συμμαχία τῶν νικητῶν.
Ἀλλά ὅσο ἀποφασιστικῆς σημασίας καί ἄν ἦταν οἱ προσφορές καί οἱ θυσίες Ρώσων, Ἀμερικανῶν καί Ἄγγλων, δέν θά κέρδιζαν ποτέ τόν πόλεμο, ἄν στίς 28 Ὀκτωβρίου 1940 δέν λέγαμε ἐμεῖς τό Ὄχι. Κατανικήσαμε καί ἐξευτελίσαμε τόν Μουσολίνι καί ἀναγκάστηκε νά στείλη τόν στρατό του στήν Ἑλλάδα ὁ Χίτλερ γιά νά περισώση τό γόητρό τοῦ συμμάχου του καί νά μήν ἐγκατασταθῆ ἕνα ἀντιαξονικό μέτωπο στά νῶτα τῆς Γερμανίας. Μετά τήν μάχη τῆς Ἑλλάδος, οὔτε ὅλες οἱ ἐπίλεκτες μονάδες πού εἶχε χρησιμοποιήσει ὁ Χίτλερ στήν βαλκανική ἐκστρατεία του εἶχαν διατηρήσει τήν μαχητική ἀξία τους, οὔτε οἱ στρατηγοί του μπόρεσαν νά τηρήσουν τό πρόγραμμα ὡς πρός τήν ἔναρξη τῆς ἐκστρατείας ἐναντίον τῆς Σοβιετικῆς Ἕνωσης. Ξεκίνησαν μέ καθυστέρηση (στίς 22.6.1941) τήν ρωσική ἐκστρατεία καί δέν κατόρθωσαν νά κυριεύσουν τά ζωτικά κέντρα τοῦ ἐχθροῦ προτοῦ ἐνσκήψει ὁ ρωσικός χειμώνας καί ὁ Χίτλερ ἔχασε τόν πόλεμο.
Ἐάν ὁ Τσῶρτσιλ μέ ὅλο τόν προηγούμενο ἄγριο ἀντικομμουνισμό του, δέν ἔλεγε, ὅτι ἐναντίον τοῦ Χίτλερ θά συμμαχοῦσε καί μέ τό διάολο ἀκόμη καί δέν ἔστελνε στήν Ρωσία μήνυμα νά ἀντισταθῆ καί τήν ὑπόσχεση νά τήν βοηθήση, στό Κρεμλίνο δέν θά ἔκλειναν οἱ συζητήσεις νά δώσουν στόν Χίτλερ ὅ,τι γύρευε γιά νά τούς ἀφήση νά ἐπιζήσουν. Ἡ ἀντίσταση τῆς Ρωσίας ἐμψύχωσε τήν Ἀμερική σέ μιά ἀδιάλλακτη καί ταπεινωτική στάση της πρός τήν Ἰαπωνία, ἡ ὁποία ἀντέδρασε μέ τήν αἰφνιδιαστική ἐπίθεση στό Πέρλ Χάρμπορ στίς 7.12.41. Ἔτσι κατενίκησε ὁ Ροῦσβελτ τήν ἐπιθυμία τοῦ ἀμερικανικοῦ λαοῦ νά μήν μπῆ στό πόλεμο καί συμμάχησε μέ τήν Ἀγγλία καί τήν Ρωσία. Μπόρεσε ἔτσι νά ἀποσπάση καί τά κονδύλια γιά τήν κατασκευή τῆς ἀτομικῆς βόμβας.
Ὅτι ἦταν ἡ μικρή Ἑλλάς πού τόν ἔκανε νά χάση τόν πόλεμο, τό ἀνομολογοῦσε ὁ Χίτλερ τίς τελευταῖες ἡμέρες τῆς ζωῆς του (ἔχουν διασωθῆ τά ἡμερολόγια τῶν ἀνθρώπων τοῦ στενοῦ κύκλου του) κακίζοντας τήν ἐνέργειά του νά διασώση τό γόητρο τοῦ Μουσολίνι. Τήν συμβολή τῆς Ἑλλάδος στήν νίκη ἔχουν καταγράψει ὁ Λίντλ Χάρτ καί ἄλλοι μεγάλοι ἱστορικοί. Τό κρίσιμο φθινόπωρο τοῦ 1941 ἐξέφρασε τήν εὐγνωμοσύνη της γιά τό Ὄχι μας ἡ Σοβιετική Ἕνωση. Ὕστερα σκεπάστηκαν αὐτές οἱ μνῆμες, διότι ἡ εὐγνωμοσύνη στούς μικρούς δημιουργεῖ ἀνεπιθύμητες ὑποχρεώσεις.
Ἐμεῖς δέν πρέπει νά ξεχάσουμε ποτέ αὐτό τό Ὄχι, καί νά μεταλαμπαδεύσουμε στά παιδιά καί τά ἐγγόνια μας τήν ἐπίγνωση τῆς ἀξίας του.
Ἄς κυττάξουμε ὅμως τά σύγχρονα. Οἱ Γερμανοί μετά τόν πόλεμο συνειδητοποίησαν τό ἐγκληματικό λάθος τους καί δημιούργησαν μιά δημοκρατία πού λειτουργεῖ ὑποδειγματικά. Μέ τήν ἐργατικότητα καί τήν συστηματικότητα πού τούς διακρίνει, ξεπέρασαν τίς τιμωρίες πού τούς εἶχαν ἐπιβληθῆ γιά τά ἐγκλήματα τοῦ ναζιστικοῦ καθεστῶτος καί σήμερα ἔχουν γίνει πάλι ἡ πρώτη δύναμη τῆς Εὐρώπης.
Ἐμεῖς ἀπό τόν πόλεμο δέν βγήκαμε σοφώτεροι, ἀλλά διχασμένοι ὅσο ποτέ ἄλλοτε. Καί οἱ παρενέργειες τοῦ διχασμοῦ προκάλεσαν μιά ἄστατη πολιτική ζωή, τῆς ὁποίας ἀποτέλεσμα εἶναι ἡ πολυδιάστατη κρίση, τήν ὁποία βιώνουμε.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου