Γράμμα 663: Ἐλευθερουδάκης

 

Γράμμα τοῦ Κέντρου Σοσιαλιστικῶν Μελετῶν σ’αὐτούς πού θέλουν τήν ἀλήθεια μέ ἀριθμό 663/Πέμπτη 22.09.2016

 

Ἐλευθερουδάκης

 

Τό βιβλιοπωλεῖο στήν Πλατεῖα Συντάγματος (διασταύρωση Καραγεώργη τῆς Σερβίας καί Σταδίου) ἀποδείκνυε στούς ξένους ἐπισκέπτες ὅτι ἡ Ἀθήνα ἐξευρωπαΐζεται.

Πίσω του βρισκόταν μία μεγάλη ἐκδοτική ἐπιχείρηση πού τύπωσε μιά σειρά ἀπό ἐπιβλητικά βιβλία ἐκλαΐκευσης τῆς ἐπιστήμης (Παγκόσμιος Γεωγραφία, Ὁ Βίος τῶν Ζώων κ. ἄ.). Παράλληλα κυκλοφόρησε σέ κομψούς τόμους μιά συλλογή πολεμικῶν κειμένων τοῦ Γκόρκυ, μιά βιογραφία τοῦ Ναπολέοντα, μιά εἰσαγωγή στόν μωαμεθανισμό, ἕνα ἀφήγημα τοῦ Παπαδιαμάντη πού ἀφορᾶ στήν ζωή στήν τουρκοκρατούμενη Ἑλλάδα κ.λπ. κ.λπ. Μία ἄλλη σειρά ἐκδόσεων ἦταν περιπετειώδη μυθιστορήματα γιά νεαρούς. Τήν κορωνίδα ὅμως τῶν ἐκδόσεων ἀπετέλεσε τό δωδεκάτομο Ἐγκυκλοπαιδικό Λεξικό, τό ὁποῖο παραμένει ἀνυπέρβλητο.

Οἱ σημερινοί γερόντοι καί τοτινοί φιλαναγνῶστες ἔφηβοι θυμοῦνται τόν κύριο Ἐλευθερουδάκη, τήν ψυχή τῆς ἐπιχείρησης, μπροστά στούς δύο διακοσμητικούς κίονες τοῦ μαγαζιοῦ νά ἀπολαμβάνη τίς πωλήσεις μετά τήν κουραστική δουλειά τῆς διοίκησης τῆς ἐπιχείρησης.

Ὁ κ. Ἐλευθερουδάκης, Κώστας Χωρικός στόν «Γῦρο τῆς Ἑλλάδος» πού εἶχε γράψει, ἦταν φυσιολάτρης καί ἐργασιομανής. Ἔβαλε στήν δουλειά του τήν κόρη του καί τούς δύο γιούς του ἐν ὀνόματι τῆς ἀρχῆς «ὁ μή ἐργαζόμενος μηδ’ἐσθιέτω».

Ὅταν τό βιβλιοπωλεῖο τῆς Πλατείας Συντάγματος κατεδαφίστηκε, ἡ ἐπιχείρηση μεταφέρθηκε στήν Ὁδό Νίκης. Ἀπό ἐκεῖ οἱ ἀπόγονοι τοῦ Ἐλευθερουδάκη πού ἔχουν ἀκολουθήσει τήν οἰκογενειακή παράδοση ἄνοιξαν πολυώροφο μαγαζί στήν Ὁδό Πανεπιστημίου πού ἐμφάνισε αἰσιόδοξες προοπτικές. Γιαυτό καί ἐπεκτάθηκαν μέ παραρτήματα καί σέ ἄλλες περιοχές.

Ὅμως, οἱ οἰκονομικές περιπέτειες τοῦ τόπου ἔχουν χτυπήσει καί τήν ἐπιχείρηση τοῦ βιβλίου. Καί ὁ Ἐλευθερουδάκης συρρικνώθηκε. Τό βιβλιοπωλεῖο μεταφέρθηκε σέ ἕνα ἄλλο μικρότερο παραδίπλα καί, στή συνέχεια, ἐπέστρεψε στό ἰσόγειο τοῦ πρώην πολυώροφου κτηρίου πού καί αὐτό θά κλείση.

¯ ¯ ¯ ¯ ¯ ¯ ¯ ¯ ¯ ¯ ¯ ¯ ¯

Μία ἀνάλογη πορεία εἶχε ἕνα ἄλλο ἱστορικό συγκρότημα: “Τό βιβλιοπωλεῖο τῆς Ἑστίας”. Αὐτό ἔφυγε ἀπό τήν πλούσια ἐγκατάσταση του στήν Ὁδό Σόλωνος καί ἀνέβηκε σέ ἕνα μικρό μαγαζί στήν Ὁδό Διδότου.

Ἄλλα ἱστορικά βιβλιοπωλεῖα, ὅπως τοῦ Κάουφμαν στήν Ὁδό Σταδίου καί τῆς Ἀτλαντίδας στήν Ὁδό Κοραῆ, ἔκλεισαν.

Τό τί ἔγινε τό μαγαζί καί ὁ ἐκδοτικός οἶκος Δημητράκου, ἀπέναντι ἀπό τοῦ Ἐλευθερουδάκη στήν Πλατεῖα Συντάγματος, μᾶς ἔχει διαφύγει.

Τό γενικό συμπέρασμα εἶναι ὅτι στόν χῶρο τοῦ βιβλίου ἡ οἰκονομική κρίση εἶναι καί πολιτιστική. Πρᾶγμα χειρότερο.

Ἕνα Καλό Νέο

 

Ἕνα Καλό Νέο

 

Συγχαίρουμε τόν ΚΥΡ γιά τήν ἀπόκτηση τοῦ Παρασήμου τοῦ Χρυσοῦ Σταυροῦ τοῦ Τάγματος τοῦ Φοίνικα καί τόν Πρόεδρο τῆς Δημοκρατίας γιά τήν πράξη ἀπονομής του.

Ὁ κ. Γιάννης Κυριακόπουλος ἔχει ἀνεβάσει τήν ποιότητα τοῦ χιοῦμορ στήν χώρα μας καί μᾶς χαρίζει μέσα στήν κατάθλιψη αὐτῆς τῆς ἐποχῆς λυτρωτικό γέλιο.

Γράμμα 662: Οἱ τηλεοπτικές ἄδειες

 

Γράμμα τοῦ Κέντρου Σοσιαλιστικῶν Μελετῶν σ’αὐτούς πού θέλουν τήν ἀλήθεια μέ ἀριθμό 662/Τετάρτη 21.09.2016

 

Οἱ τηλεοπτικές ἄδειες

 

Ἀπό τήν ἑπομένη τῆς μακρόσυρτης καί λυπητερῆς διαδικασίας τῆς ἐκποίησης τῶν τεσσάρων ἀδειῶν, ἐκδηλώθηκαν τά ἀποτελέσματα τῆς παράλειψης τῆς ἐξέλεγξης τοῦ ποιοῦ τῶν διαγωνιζομένων.

Ἡ καταπληκτικώτερη περίπτωση εἶναι τοῦ πολύπλαγκτου κ. Καλογρίτσα, στόν ὁποῖον κατακυρώθηκε ἡ ἄδεια πού ζητοῦσε βάσει τῆς φερεγγυότητας του ἀπό τήν περιουσία του στήν Ἰθάκη. Καμμία ἀπόδειξη δέν προσκόμισε τῆς ἐπ’αὐτῆς κυριότητας του, ἀλλά οὔτε καί τῆς ἀξίας τῶν στοιχείων της.

Ἡ ἀκύρωση τῆς μιᾶς κατακύρωσης θά συμπαρασύρη τίς ἄλλες τρεῖς. Καί ἡ κυβέρνηση θά ἔχει νά ἐπιστρέψη τίς προκαταβολές πού θά ἔχει πάρει καί μέ τίς ὁποῖες εἶχε τάξει ὅτι θά ἀσκήση κοινωνική πολιτική.

Γράμμα 661: Κόκκινα Δάνεια

 

Γράμμα τοῦ Κέντρου Σοσιαλιστικῶν Μελετῶν σ’αὐτούς πού θέλουν τήν ἀλήθεια μέ ἀριθμό 661/Τρίτη 20.09.2016

 

Κόκκινα Δάνεια

 

Σέ καμμία οἰκονομική δραστηριότητα δέν ὑπάρχει τόσος δημόσιος ἔλεγχος. Τελικά ὅμως μοιάζει μέ ἕναν λόγγο ὁ τραπεζικός χῶρος τοῦ τόπου μας, ἀπό ὅπου μπορεῖ νά ξυλεύεται ὁ καθένας.

Ἡ Τράπεζα Ἀττικῆς στηρίζεται στίς ἐπενδύσεις πού ἔχουν κάνει σ’αὐτήν τό ΤΣΜΕΔΕ καί ἄλλα ἀσφαλιστικά ταμεῖα. Ἡ διατήρηση τῆς καλῆς οἰκονομικῆς θέσης της πρέπει νά ἀποτελεῖ πρωταρχική φροντίδα τῆς κυβέρνησης. Ὅμως τά δύο τελευταῖα χρόνια πάει αὐτή ἀπό τό κακό στό χειρότερο. Ἐνῶ μειώθηκαν οἱ καταθέσεις της κατά 34%, αὐτή αὔξησε τά δάνεια πού παρεῖχε χάριν ἑνός κύκλου ἐκλεκτῶν της. Τά κόκκινα δάνειά της ἐπί ἑνός χαρτοφυλακίου 4 δισ. ξεπερνοῦν τά 2,2 δισ. εὐρώ.

Ἀπό τά πολλά πρόσωπα πού εἶναι ἐμπλεγμένα στήν ὑπόθεση διερωτᾶται κανείς πόσα εἶχαν ἀδιαφορήσει γιά τήν τσέπη τους.

Γράμμα 660: Ἀλέξανδρος Βέλιος

 

Γράμμα τοῦ Κέντρου Σοσιαλιστικῶν Μελετῶν σ’αὐτούς πού θέλουν τήν ἀλήθεια μέ ἀριθμό 660/Δευτέρα 19.09.2016

 

Ἀλέξανδρος Βέλιος

 

Ὁταν ἡ ζωή γίνεται ἕνας ἀπέραντος πόνος, πού δέν πρόκειται νά τελειώση ποτέ, ἡ αὐτοκτονία ἀποτελεῖ λύτρωση. Ἐδῶ καί μῆνες ἡ συμφορά τοῦ καρκίνου εἶχε πλήξει τόν Ἀλέξανδρο Βέλιο, ἕναν διανοούμενο τῆς πολιτικῆς μέ ἰσχυρό αἴσθημα εὐθύνης. Τήν συζητοῦσε μέ τούς φίλους του λέγοντας, ὅτι θέλει νά βάλη ὁ ἴδιος τέλος στή ζωή του καί ἀναζητοῦσε τρόπους γιά νά μήν προκύψουν ἀπό τήν πράξη του προβλήματα στούς ἀνθρώπους τοῦ περιβάλλοντός του.

Ὁ νόμος στήν Ἑλλάδα τιμωρεῖ μέ φυλάκιση αὐτόν πού διαπράττει ἀνθρωποκτονία ὕστερα ἀπό σοβαρή καί ἐπίμονη ἀπαίτηση τοῦ θύματος καί ἀπό οἶκτο γιά αὐτό. Τό ἴδιο γιά αὐτόν πού βοήθησε σέ αὐτήν.

Ἐμεῖς ἐδῶ παραμένουμε στό ἀρχαῖο δόγμα «τήν ζωή σοῦ χάρισε ὁ Θεός καί εἶναι ἁμαρτία νά καταστρέψης τό δῶρό του.». Ὁ Βέλιος μέ δύο ἐπιστολές πού ἄφησε, διευκρίνισε ὅτι ἡ αὐτοκτονία του ὑπῆρξε καθαρά δική του ἀπόφαση, στήν ἐκτέλεση τῆς ὁποίας δέν θά ἀφήση ἄλλον νά ἀναμειχθῆ.

Ἀλλά ἡ πράξη του συγκίνησε πολύ τήν κοινή γνώμη καί ἰδιαίτερα ἡ ἀνάλυσή του σέ ἕνα ἄρθρο τῆς “Καθημερινῆς”.

Ὁ εἰσαγγελέας, ζητῶντας νά ἔρθουν στό φῶς ὅλες οἱ πτυχές τῆς ὑπόθεσης, διέταξε νά ἐκταφῆ ἡ σορός τοῦ Βέλιου γιά νά ὑποστῆ ἱατροδικαστική ἐξέταση. Τό ἐρώτημα εἶναι τί ἀπόδειξη μπορεῖ νά ἀποφέρη τῆς ὑποβοήθησης τῆς αὐτοκτονίας ἀπό ἕναν τρίτο, ἐνῶ ὁ Βέλιος θά ὑποστῆ μεταθανατίως τήν διαπόμπευση πού ματαίωσε ὅταν ἦταν ζωντανός.

Γράμμα 659: Ἀτιμώρητες ἀπάτες

 

Γράμμα τοῦ Κέντρου Σοσιαλιστικῶν Μελετῶν σ’αὐτούς πού θέλουν τήν ἀλήθεια μέ ἀριθμό 659/Τετάρτη 14.09.2016

 

Ἀτιμώρητες ἀπάτες

 

Τήν περασμένη ἑβδομάδα ἕνας τῆς συντροφιᾶς τοῦ ΚΣΜ ἔλαβε ἀναπάντεχα τό μήνυμα, ὅτι εἶχε κερδίσει 1200 εὐρώ. Καθώς δέν εἶχε ἀγοράσει ἕνα λαχεῖο, οὔτε συμμετάσχει σέ ἕναν διαγωνισμό, δέν μποροῦσε νά καταλάβη τήν αἰτία τῆς καλοτυχίας του.

Σκαλίζοντας τήν ὑπόθεση βρῆκε ὅτι δικαιοῦχος ἦταν ἡ γυναῖκα του, ἀλλά γιά νά μήν χανόμαστε σέ λεπτομέρειες, τοῦ παρατήρησαν ἀπό τό γραφεῖο ἀπό τό ὁποῖο μοίραζαν τά λεφτά νά μείνη ἡ εἰδοποίηση ὡς εἶχε. Ὁ χρόνος εἶναι χρῆμα.

Τότε ὁ δικός μας ρώτησε τούς διακινητές τῶν δώρων, σέ ποιά μαγαζιά βρίσκονται ὥστε νά πάη νά πάρη τά δικό του. Τοῦ ἀπάντησαν ὅτι δέν βρίσκονται σέ συγκεκριμένους χώρους, ἀλλά μπορεῖ μέσω τοῦ internet νά ζητήση νά τοῦ τά φέρουν σπίτι. Σκέφτηκε ἀμέσως ὅτι ὁ μεταφορέας θά ζητοῦσε νά εἰσπράξη προκαταβολικά τόν ναῦλο καί θά ἐξαφανιζόταν κι ἐκεῖνος θά ἔμενε μέ ἄδεια χέρια. Δέν ἔδωσε συνέχεια στήν ὑπόθεση.

Τήν σειρά τῶν ἀπατῶν πού ἔκανε εἰς βάρος του ἡ σπεῖρα τῶν δῆθεν διαχειριστῶν τῆς διαφημιστικῆς ἐκστρατείας δέν κατήγγειλε. Διότι πρόκειται γιά μία ὀργάνωση πού μπορεῖ νά ξεφεύγει ἀπό τά δίκτυα τοῦ νόμου καί ἡ ἀπασχόλησή του θά ἦταν χρονοβόρα καί πολυδάπανη.

Γράμμα 658: 4η Αὐγούστου

 

Γράμμα τοῦ Κέντρου Σοσιαλιστικῶν Μελετῶν σ’αὐτούς πού θέλουν τήν ἀλήθεια μέ ἀριθμό 658/Πέμπτη 04.08.2016

 

4^η Αὐγούστου

 

Ὁ Ἰωάννης Μεταξᾶς ὑπῆρξε ἕνας δικτάτορας, ἐνθουσιώδης φορέας τῶν φασιστικῶν ἰδεωδῶν. Πάνω ἀπό ὅλα, ὅμως, ἦταν ἕνας Ἕλληνας πού συνειδητοποιοῦσε ὅτι ἡ ἐπικράτηση τοῦ Μουσολίνι στόν παγκόσμιο πόλεμο, στόν ὁποῖο ὁδηγοῦσαν τά πράγματα, θά ἐσήμαινε τήν ὑποδούλωση τῆς χώρας μας.

Πρίν γίνει ἀκόμα πρωθυπουργός ἔλεγε σέ στενούς κύκλους φίλων του, ὅτι τό συμφέρον τῆς χώρας μας εἶναι νά παραμείνη στήν σύρραξη, πού θά προκύψη, οὐδέτερη. Ἀλλά ἄν καταστῆ ἀνέφικτο ἡ φυσική θέση τῆς χώρας εἶναι στό πλευρό τῆς Ἀγγλίας. Ὡς πρωθυπουργός στίς ἀπόρρητες συσκέψεις του μέ τά ἀνώτατα στελέχη τῶν ἐνόπλων δυνάμεων παρατηροῦσε ὅτι ἡ πολιτική του εἶχε γίνει βενιζελικώτερη ἐκείνης τοῦ Ἐλευθερίου Βενιζέλου.

Ἡ ἐξουσία του δέν ἦταν αὐτοδύναμη, γιατί τήν δικτατορία του εἶχε ἐπιτρέψει ὁ Βασιλιᾶς Γεώργιος ὁ Β’ πρός τόν ὁποῖο ἦταν ἀφοσιωμένος ὁ στρατός. Μποροῦσε ὅμως χωρίς ἀντιρρήσεις νά βάζη τίς διοικήσεις τῶν διαφόρων ὀργανισμῶν, τίς ὁποῖες εἶχε διορίσει ὁ ἴδιος, νά τοῦ κάνουν χοντρές κολακεῖες (νά τόν ἀναγορεύουν πρῶτον ἐργάτη καί πρῶτον ἀγρότη). Εὐτυχία εὕρισκε στίς ἐκδηλώσεις ἀφοσίωσης στό πρόσωπό του ἀπό τήν ὀργάνωση τῆς Νεολαίας, πού εἶχε ἱδρύσει (“τά χρυσᾶ μου τά παιδιά”!) καί πού περνοῦσαν τόν χρόνο τους στήν ὀργάνωση μέ τραγούδια καί παρελάσεις. Κακέκτυπα τοῦ Προσκοπισμοῦ, τόν ὁποῖο διέλυσε.

Παρ’ὅλα αὐτά ὅμως ὁ κρατικός μηχανισμός ἔκανε δουλειά ἐξαιρετικῆς ποιότητας. Ἀφήνοντας κατά μέρος τά ἔργα τῆς οἰκονομικῆς ἀνάπτυξης, στρεφόμαστε στήν προετοιμασία ἀπόκρουσης ἐχθρικῆς εἰσβολῆς. Ἀγοράστηκαν ἄφθονα πολεμικά μέσα, γέμισαν οἱ ἀποθῆκες μέ πυρομαχικά καί κατασκευάστηκαν σέ διάφορα σημεῖα ὀχυρωματικά ἔργα (ἡ Γραμμή Μεταξᾶ στά σύνορα μέ τήν Βουλγαρία).

Ὅταν μᾶς τορπίλλισαν οἱ Ἰταλοί τήν «Ἕλλη» τόν Δεκαπενταύγουστο στήν Τῆνο, δέν ἔδωσε στήν δημοσιότητα τίς φωτογραφίες μέ τά θραύσματα τῶν τορπιλλῶν πού ἀποκάλυπταν τήν ἰταλική προέλευσή τους.

Ὅταν κατόπιν ἄρχισαν οἱ ἰταλικές προωθήσεις στήν μεθόριο τῆς Ἠπείρου τίς γνωστοποίησε θαρρετά στήν κοινή γνώμη προκαλῶντας τήν ἀγανάκτησή της.

Ἔτσι, ὅταν στίς 28 Ὀκτωβρίου ὁ ἰταλός πρεσβευτής τοῦ ζήτησε νά ἐπιτρέψη τήν εἴσοδο στήν Ἑλλάδα τοῦ ἰταλικοῦ στρατοῦ, τοῦ ἀπάντησε μέ ἕνα κοφτό «ὄχι», μέ τό ὁποῖο συντάχθηκε σύσσωμος ὁ ἑλληνικός λαός.

Τήν ἡμέρα πού πέθανε ὁ Μεταξᾶς (29.1.1941) ὁ ἑλληνικός στρατός ἀπό νίκη σέ νίκη εἶχε εἰσχωρήσει βαθειά στό ἀλβανικό ἔδαφος. Ὁ Μεταξᾶς ἐξακολούθησε νά διευθύνη τήν ἐξωτερική πολιτική μας μέ ἄκρο ρεαλισμό προβλέποντας καί τήν γερμανική ἐπίθεση, στήν ὁποία πάλι δέν θά ἐνέδιδε.

Σέ μία ἀπό τίς τελευταῖες καταχωρίσεις του (5.1.1941) στό ἡμερολόγιο πού κρατοῦσε σέ ὅλη τή ζωή του, γράφει «Θά μᾶς συγχωρήση ὁ Θεός […] τό 1915. Φταῖμε ὅλοι! Καί ὁ Βενιζέλος ἀκόμα! Τώρα αἰσθάνομαι πόσο ἔφταιξα!»

Τί ὑπέροχη εἰλικρίνεια γιά τήν εὐθύνη τοῦ Διχασμοῦ…