Τετάρτη 11 Ιουλίου 2012

Γράμμα 10

 
Γράμμα τοῦ Κέντρου Σοσιαλιστικῶν Μελετῶν σ’αὐτούς πού θέλουν τήν ἀλήθεια 10
 
Ἡ παραίτηση τοῦ ὑφυπουργοῦ Ἐργασίας καί Κοινωνικῆς Ἀσφάλισης ἔφτιαξε μιά ἱστορία γιά γέλια καί γιά δάκρυα.
Τά γέλια γιά τήν συρροή τῶν πράξεων τοῦ κ. Νικολόπουλου. Τή νύχτα παρέδιδε στόν πρωθυπουργό πολυσέλιδη ἔκθεση γιά τίς συζητήσεις πού εἶχε στό ὑπουργεῖο του μέ τήν τρόϊκα, τό πρωϊ τοῦ ἔστειλε τήν παραίτησή του γιά τόν λόγο ὅτι δέν εἶχαν τεθεῖ «ἐμφατικά» ἀπό τήν ἀρχή αὐτῶν τῶν συζητήσεων οἱ μεταβολές πού ἐπιθυμοῦσε στήν σχέση τοῦ ὑπουργείου μέ τήν τρόϊκα. Ὁ κ. Σαμαρᾶς τοῦ τηλεφώνησε νά συναντηθοῦν γιά νά τά ποῦν, ὁ κ. Νικολόπουλος δέχθηκε, ἀλλά ἀντί νά πάει ἔστειλε τήν ἐπιστολή τῆς παραίτησής του στά ΜΜΕ.
Τά δάκρυα εἶναι γιά τήν ἔλλειψη συνοχῆς τῆς κυβέρνησης, ἀκόμη καί μεταξύ τῶν προερχομένων ἀπό τό κόμμα πού ἀποτελεῖ τήν βάση της. Ὁ κ. Νικολόπουλος ἦταν μέλος τοῦ στενοῦ κύκλου τοῦ κ. Σαμαρᾶ, ὁ ὁποῖος τόν ὑπουργοποίησε γιά νά τόν προωθήσει στήν σταδιοδρομία του. Μετά τήν παραίτησή του ὁ κ. Νικολόπουλος ἐδήλωσε, ὅτι θά καταψηφίζει τά κυβερνητικά νομοσχέδια πού δέν ἀνταποκρίνονται στίς ἀπόψεις του.
Ὁ κόσμος τῶν ἐπαγγελματιῶν τῆς πολιτικῆς δέν ἔχει τήν αἴσθηση τῆς ἐπικίνδυνης κατάστασης, στήν ὁποίαν ἔχει ὁδηγήσει τόν τόπο.

Δευτέρα 9 Ιουλίου 2012

Αντικατάσταση Μέλους του Δ.Σ.

 
Το Διοικητικό Συμβούλιο του Κ.Σ.Μ. εξέλεξε κατά τη συνεδρίασή του της 6ης Ιουλίου 2012 την κυρία Σταματίνα Κοκκινάκη ως μέλος αυτού και Υπεύθυνη Μορφωτικών Προγραμμάτων στη θέση του κ. Κωνσταντίνου Βάσση που παραιτήθηκε από αυτήν.

Παρασκευή 6 Ιουλίου 2012

Γράμμα 9: Ἐργασία.

 
Γράμμα τοῦ Κέντρου Σοσιαλιστικῶν Μελετῶν σ’αὐτούς πού θέλουν τήν ἀλήθεια 9
 
Ὄχι ἀπολύσεις. Ὄχι ἀπεργίες.
Δέν μποροῦμε νά βγοῦμε ἀπό τήν κρίση μέ μόνο τά λεφτά πού μᾶς δίνει ἡ Τρόϊκα. Χρειάζεται νά αὐξήσουμε σημαντικά τήν παραγωγή μας. Σ’αὐτό συμφωνοῦν ὅλοι.
Κάποιοι προτείνουν μαζικές ἀπολύσεις δημοσίων ὑπαλλήλων γιά νά μπορέσει τό κράτος νά χρηματοδοτήσει ἐπενδύσεις. Ὅμως ὁ κρατικός μηχανισμός παρουσιάζει κενά στήν λειτουργία του πού μέ τίς ἀπολύσεις θά γίνουν μεγαλύτερα. Ἐπιπλέον, οἱ ἀπολύσεις συνεπάγονται ἀποζημιώσεις καί μείωση τῶν ἐσόδων τῆς κοινωνικῆς ἀσφάλισης, τῆς ὁποίας τά διαθέσιμα ἔχουν συρρικνωθεῖ.
Οἱ ἀπεργίες ὅταν εἶναι ἐπιτακτική ἀνάγκη νά αὐξήσουμε τήν παραγωγή μας εἶναι ἀπαράδεκτες. (Καί πιό ἀπαράδεκτη ἡ παρεμπόδιση ἀπό τούς ἀπεργούς τῶν συναδέλφων τους πού θέλουν νά ἐργαστοῦν.) Ἡ ἀπεργία ἀποτελεῖ μεν ἀτομικό δικαίωμα, ἀλλά δέν μπορεῖ νά ἀσκεῖται σέ μιά τόσο κρίσιμη ἐποχή εἰς βάρος τοῦ συνόλου.
Ἡ ἀνάγκη νά ἐνταθεῖ ἡ ἐργασία γιά νά μεγαλώσει τό ἐθνικό προϊόν εἶναι ἐπιτακτική. Αὐτό σημαίνει πολλά ἀτομικά μας ξεβολέματα γιά τά ὁποῖα ἀδυνατεῖ νά μᾶς ἐμπνεύσει μιά κυβέρνηση πολιτευτῶν, πού βάζουν τήν προσωπική καριέρα τους πάνω ἀπό τό γενικό συμφέρον.

Τετάρτη 4 Ιουλίου 2012

Γράμμα 8

 
Γράμμα τοῦ Κέντρου Σοσιαλιστικῶν Μελετῶν σ’αὐτούς πού θέλουν τήν ἀλήθεια 8
 
Ἡ ἀντιστροφή τῆς πορείας τῶν καταθέσεων στίς τράπεζες μετά τίς ἐκλογές ἐπιβεβαίωσε τόν φόβο πού εἶχε τό κοινό, ὅτι θά τίς κέρδιζε ὁ Τσίπρας καί θά βρεθοῦμε ἐκτός τῆς ζώνης τοῦ εὐρώ καί στήν συνέχεια τῆς ἴδιας τῆς Εὐρωπαϊκῆς Ἕνωσης.
Πόσο γερά στέκεται, ὅμως στά πόδια της ἡ νέα κυβέρνηση; Οἱ ἀρχηγοί τῶν τριῶν κομμάτων, τά ὁποῖα μετέχουν ἄμεσα ἤ διά ἐντελοδόχων τους στήν κυβέρνηση, ἐξακολουθοῦν νά παζαρεύουν γιά τήν γραμμή της. Ἡ συγγραφή τῶν προγραμματικῶν της δηλώσεων, πού θά ἀναγνωσθοῦν μεθαύριο στήν Βουλή, συνάντησε σοβαρές δυσκολίες. Καί πέρα ἀπό αὐτά ἡ δυσκινησία καί ἡ ἀναποτελεσματικότητα τοῦ κρατικοῦ μηχανισμοῦ παραμένει.
Ἡ αἰσιοδοξία ἀπό τό ὅτι δέν πηδήξαμε στό χάος στίς 17 Ἰουνίου δέν μπορεῖ νά διατηρηθεῖ. Ἡ ἀνάγκη γιά τήν συγκρότηση ἑνός καινούργιου κόμματος πού θά βάζει τό ἐθνικό συμφέρον πάνω ἀπό τίς ἐπιδιώξεις τοῦ ἴδιου καί τῶν μελῶν του εἶναι ὁλοφάνερη.

Δευτέρα 2 Ιουλίου 2012

Γράμμα 7

 
Γράμμα τοῦ Κέντρου Σοσιαλιστικῶν Μελετῶν σ’αὐτούς πού θέλουν τήν ἀλήθεια 7
 
Πρέπει νά τό χωνέψουμε πιά, ὅτι βρισκόμαστε πάνω σέ μιά βάρκα πού στροβιλίζεται μέσα σέ ἕναν κυκλώνα.
Οἱ πολιτικοί μας δέν μποροῦν νά τήν ὁδηγήσουν σέ ἤρεμα νερά, γιατί γιά καθέναν ἀπό αὐτούς πρωτεύει ἡ καριέρα του. Ἡ κυβέρνηση αὐτή, ὅπως καί οἱ ἑπόμενες πού θά βγοῦν ἀπό τόν ὑφιστάμενο πολιτικό κόσμο, θά συνεχίσουν νά ὑποφέρουν ἀπό τίς μάχες μεταξύ τῶν ὑπουργῶν καί τήν ἐπίρριψη τῶν εὐθυνῶν ἀπό τούς ὤμους τοῦ ἑνός στούς ὤμους ἑνός ἄλλου συναδέλφου του.
Ἐμεῖς οἱ ἄλλοι, πού δέν μετέχουμε στά κομματικά παιγνίδια καί πού λαχταροῦμε νά βγεῖ ὁ τόπος ἀπό τήν δεινή κατάστασή του, θά ἐνισχύουμε τήν κυβέρνηση σέ κάθε σωστό μέτρο της. Αὐτό ὅμως δέν ἐπαρκεῖ γιά τήν ἐπίλυση τῶν προβλημάτων. Ἔχουμε ἀνάγκη μιά ἄλλου εἴδους κυβέρνηση στήν ὁποίαν ἡ αἴσθηση τοῦ ἐθνικοῦ συμφέροντος, θά ἐμποδίζει τήν ἐπιδίωξη τῆς ἀτομικῆς καριέρας ἐκείνων πού θά τήν ἀποτελοῦν.
Χρειάζεται λοιπόν ὅσοι ἀποδεχόμαστε αὐτόν τό στόχο νά συνεργαστοῦμε συστηματικά καί ἐπίμονα γιά νά συγκροτηθεῖ τό ἀντίστοιχο καινούργιο κόμμα.

Παρασκευή 29 Ιουνίου 2012

Γράμμα 6

 
Γράμμα τοῦ Κέντρου Σοσιαλιστικῶν Μελετῶν σ’αὐτούς πού θέλουν τήν ἀλήθεια 6
 
Ἡ Βία ἔχει γίνει μέρος τῆς καθημερινότητας. Καί διαρκῶς αὐξάνει.
Βία ληστρική. Βία τρομοκρατική. Βία στήν ἐκκαθάριση λογαριασμῶν. Βία ἀκόμη καί σάν ἐπίδειξη λεβεντιᾶς.
Μέ τήν ἐξάπλωση τῆς βίας, σέ πολλές συνοικίες ἐπικρατεῖ ἀνασφάλεια. Τό βιώνουμε στό ΚΣΜ, ὅπου πολλοί τακτικοί ἐπισκέπτες τῶν συναντήσεών μας τῆς Δευτέρας δέν ἔρχονται πιά, γιά νά μήν διασχίσουν βράδυ τούς δρόμους τῆς γειτονιᾶς τους.
Ἡ κυβέρνηση δέν ἀφήνει τήν ἀστυνομία νά ἀναπτύξει ἐπιθετική δράση γιά τήν καταπολέμηση αὐτῆς τῆς κατάστασης. Φοβᾶται τό πολιτικό κόστος στήν κοινή γνώμη, τό ὁποῖο θά προκαλοῦσε ὁ θάνατος σέ συμπλοκή κάποιου ¨νεαροῦ¨ ἐκ τῶν μετερχομένων τήν βία. Ἐντωμεταξύ τό κόστος τῆς κοινωνίας, τό ψυχικό καί τό παράπλευρο οἰκονομικό, γίνεται διαρκῶς βαρύτερο.

Πέμπτη 28 Ιουνίου 2012

Γράμμα 5

 
Γράμμα τοῦ Κέντρου Σοσιαλιστικῶν Μελετῶν σ’αὐτούς πού θέλουν τήν ἀλήθεια 5
 
Πολλές ἁμαρτίες βαρύνουν τούς πολιτικούς πού ὁδήγησαν τήν χώρα, ὡς κυβερνῆτες καί ἀντιπολιτευόμενοι, ἀπό τό 1974. Δέν ἦταν ὅλοι τους ἀνίκανοι ἤ διεφθαρμένοι. Πολλοί ἀπό αὐτούς εἶχαν ἱκανότητα καί ἦθος. Ἡ αἰτία γιά τήν δεινή κατάσταση, στήν ὁποίαν ἔχουμε περιέλθει, εἶναι τό σύστημα τοῦ πολιτικοῦ ἀνταγωνισμοῦ πού ἐγκαθίδρυσαν.
Οἱ μάχες γιά τήν προσωπική ἀνάδειξη ἤ γιά τό κόμμα καί τήν πελατεία του λύγισαν τίς ἐγγυήσεις τῶν κοινοβουλευτικῶν θεσμῶν. Νόμοι γίνονταν στά πρόχειρα καί ἁρπαχτά, ἤ ψηφίζονταν καί κατόπιν δέν ἐφαρμόζονταν. Σωστά μέτρα παρέλυσαν κάτω ἀπό τήν ἀντίσταση ὀργανωμένων ὁμάδων. Ρουσφέτια, καταχρήσεις καί ἀνόητες ἐπιδείξεις γιά ἐντυπωσιασμό, βάρυναν τά δημόσια ἔσοδα.
Τήν εὐθύνη γιά τήν κατάσταση αὐτή φέρουμε, κατά διάφορους βαθμούς, ὅλοι μας πού ψηφίζαμε τούς πολιτικούς πού ἔφτιαξαν τό ὑφιστάμενο σύστημα διαχείρισης τῶν κοινῶν.
Τό νά ψηφίσουμε ἕναν ἄλλο λαό (ὅπως εἶπε ὁ Μπέρτολτ Μπρέχτ) εἶναι ἀδύνατον. Μποροῦμε νά ἀπαλλαγοῦμε ἀπό τό σύστημα ψηφίζοντας ἕνα ἄλλο κόμμα, καινούργιο, πού θά ὁδηγήσει τήν χώρα σέ μιά καλῶς λειτουργοῦσα κοινοβουλευτική δημοκρατία.