Κ.Σ.Μ.: Λύση Σωματείου

Κατά την Γενική Συνέλευση των Μελών του Κ.Σ.Μ. της 29^ης Ιανουαρίου 2018 αποφασίστηκε κατά πλειοψηφία λόγω της δυσμενούς συγκυρίας η λύση του Σωματείου μας.

Με αυτή την ευκαιρία το Δ.Σ. του Κ.Σ.Μ. εκφράζει τις ευχαριστίες του Σωματείου στα μέλη και τους φίλους του που το στήριξαν όλα αυτά τα χρόνια.

 

Πρόσκληση Γενικής Συνέλευσης

Καλούνται τα Μέλη του Κέντρου Σοσιαλιστικών Μελετών στην ετήσια Γενική Συνέλευση του σωματείου, που θα συνέλθει την Δευτέρα 29 Ιανουαρίου 2018 και ώρα 8.00 μ.μ. στην αίθουσα του Ινστιτούτου Διεθνών Οικονομικών Σχέσεων, οδός Πανεπιστημίου 16, β’ όροφος, με την ακόλουθη ημερήσια διάταξη:

1.   Λύση σωματείου.

Σε περίπτωση που δεν επιτευχθεί απαρτία την ώρα που ορίσθηκε η Συνέλευση θα πραγματοποιηθεί, σύμφωνα με το άρθρο 14 του Καταστατικού, στον ίδιο τόπο, την ίδια βραδιά, στις 9.00 μ.μ., ανεξάρτητα από τον αριθμό των παρισταμένων.

 

Κατ’ εντολήν του Διοικητικού Συμβουλίου

Ο Πρόεδρος                                                                                                              Ο Γεν. Γραμματέας

Λέανδρος Σλάβης                                                                                                   Γιάννης Ζαχαρίου

Απώλεια του Κ.Σ.Μ. (Λ. Θεοχαρόπουλος)

Το Κέντρο Σοσιαλιστικών Μελετών με θλίψη ανακοινώνει στους φίλους του την απώλεια του επι σειρά ετών Μέλους του Δ.Σ. του Λουκά Θεοχαρόπουλου, πρωήν ταπεζικού υπαλλήλου.

Ο Λουκάς Θεοχαρόπουλος γεννήθηκε το 1956 στο Μόδι Φθιώτιδος. Κριτικές και δοκίμιά του δημοσιεύονται συχνά σε λογοτεχνικά περιοδικά (Οδός Πανός, Νέα Σκέψη, κ.ά.) και είναι συνεργάτης του critique.gr. Δημοσιεύει επίσης τακτικά άρθρα και έρευνες για τις εργασιακές σχέσεις και επίκαιρα οικονομικοκοινωνικά θέματα στην Εφημερίδα του Κέντρου Σοσιαλιστικών Μελετών.

Βιογραφικό Σημείωμα του Λ. Θεοχαρόπουλου, όπως δημοσιεύεται στην ιστοσελίδα: http://stigmalogou.blogspot.gr/

Κ.Σ.Μ.: Αναστολή Λειτουργίας

 

Κατά την Γενική Συνέλευση των Μελών του Κ.Σ.Μ. της 13^ης Φεβρουαρίου 2017 αποφασίστηκε κατά πλειοψηφία η αναστολή της λειτουργίας του Σωματείου έως ότου οι συνθήκες ευνοήσουν την επανέναρξή της και εξουσιοδότησε τα μέλη του Διοικητικού Συμβουλίου αφενός μεν να διεκπεραιώσουν τις εκκρεμότητες από την μέχρι τούδε λειτουργία του, αφετέρου δε να αναζητήσουν τρόπους επανέναρξής της.

Κείμενο για τον Αντώνη Δροσόπουλο

 

Στην ιστοσελίδα του μηνιαίου περιοδικού “the books’ journal” έχει αναρτηθεί άρθρο με τίτλο «Αντώνης Δροσόπουλος: ευρωπαϊστής και σοσιαλδημοκράτης».

Ο σύνδεσμος για την ανάρτηση είναι ο ακόλουθος:

 

http://booksjournal.gr/slideshow/item/2517-antonis-drosopoulos-evropaistis-sosialdimokratis

 

Συντετμημένη μορφή του κειμένου δημοσιεύτηκε στην έντυπη έκδοση του περιοδικού και συγκεκριμένα στο τεύχος 74 του Φεβρουαρίου 2017.

Πρόσκληση Γενικής Συνέλευσης

 

ΠΡΟΣΚΛΗΣΗ

 

Καλούνται τα Μέλη του Κέντρου Σοσιαλιστικών Μελετών στην ετήσια Γενική Συνέλευση του σωματείου, που θα συνέλθει την Δευτέρα 13 Φεβρουαρίου 2017 και ώρα 8.00 μ.μ. στην αίθουσα του Ινστιτούτου Διεθνών Οικονομικών Σχέσεων, οδός Πανεπιστημίου 16, β’ όροφος, με την ακόλουθη ημερήσια διάταξη:

1. Έγκριση Απολογισμού Δραστηριοτήτων και Οικονομικής Διαχείρισης της περιόδου 1 Ιανουαρίου μέχρι 31 Δεκεμβρίου 2016.

2. Απαλλαγή Διοικητικού Συμβουλίου.

3. Εκλογή Οικονομικού Ελεγκτού.

4. Λύση ή αναστολή λειτουργίας σωματείου.

Σε περίπτωση που δεν επιτευχθεί απαρτία την ώρα που ορίσθηκε η Συνέλευση θα πραγματοποιηθεί, σύμφωνα με το άρθρο 14 του Καταστατικού, στον ίδιο τόπο, την ίδια βραδιά, στις 9.00 μ.μ., ανεξάρτητα από τον αριθμό των παρισταμένων.

 

Κατ’ εντολήν του Διοικητικού Συμβουλίου

                                          Ο Πρόεδρος                                                                                          Ο Γεν. Γραμματέας

                                          Λέανδρος Σλάβης                                                                                Γιάννης Ζαχαρίου

ΛΕΑΝΔΡΟΣ ΣΛΑΒΗΣ: Τα Κάλαντα του Κ.Σ.Μ. - 2017

 

-. Χριστούγεννα, Πρωτούγεννα, το ΚουΣουΜού ματώνει

που την “ψυχή” του έχασε, τον φίλτατο Αντώνη.

              ¬ ¬ ¬ ¬ ¬

 

- Καλήν εσπέραν θεατές εκνόμου τηλοψίας,

υπόπτου αδιαφάνειας, μα και μεροληψίας.

Γνωστό το πόσο εύκολα μπροστά στο χαζοκούτι

του ανθρωπάκου γίνεται και το μυαλό κουρκούτι.

Γιαυτό και αποφάσισε στο χέρι να το βάνει

ετούτη η κυβέρνηση που θέλγει το λιβάνι!

Παππάς ανακηρύχθηκε των καναλιών δεσπότης

για να πετύχει δολερά τον άρρητο σκοπό της.

Καρέ του άσσου νόμιζε πως είχε στο μανίκι,

μα τζούφια του την βγάλανε οι δικαστές τη νίκη!

- Νιονιό λειψό τους οδηγεί, σε κάθε πέφτουν λούμπα,

σε μας δε αραδιάζουνε λογής-λογής αρλούμπα.

Και όταν αποδείχθηκαν στο πάρε-δώσε πάτοι,

το ρίξανε πως ζούσανε σε μία αυταπάτη!

Πια μόνο έχουν μέλημα: παράδες να μαζέψουν

και μας τα υποζύγια στο άρμα τους να ζέψουν.

“Ημέτεροι” γεμίσανε γραφεία κι υπουργεία,

ολημερίς χασμώμενοι από την απραγία.

Βαστάνε κόλλες διορισμού για την παλιοπαρέα,

οι Καρανίκες να περνούν φιλοκερδώς κι ωραία,

και να θαυμάζουν οι μωροί την όμορφη Ελένη!

Αυτό τους το κατάντημα ο Νείλος δεν ξεπλένει!

- Ο “πιο μικρός” πρωθυπουργός, σε τσίπρειο νιρβάνα,

παράτησε τη χώρα του και πήγε στην Αβάνα

να πλέξει το εγκώμιο ενός ινδάλματός του

μαζί με την αφρόκρεμα, φευ, του φυράματός του.

Ο “μπούλης” ο παλιόφιλος τα μπόσικα κρατάει,

αλλού του στήνει γέφυρες κι αλλού τον παρατάει.

Μα του Κυριάκου βλέπουνε στα γκάλοπ πια την πλάτη·

να βάζουν είναι στην πληγή για γιατρικό αλάτι!

- Ρεμπέτ ασκέρι άσυλο μες στο Πολυτεχνείο

απέκτησε και το’κανε σωστό κωλοχανείο,

λημέρι για εξόρμηση με κάθε ευκαιρία

για κάψιμο, καταστροφή, κλαγγή και φασαρία.

Μα κίβδηλη αριστερά εκθύμως θα προστρέξει,

καθώς τους έχει ήρωες, μη στάξει και μη βρέξει,

του χώρου όπου μπούκαραν η πόρτα μην ανοίξει,

μη και των μπαχαλάκηδων το μένος καταπνίξει.

- Κακό μαντάτο έρχεται με την υπεροπλία

και του Ταγίπ το όνειρο για νέα μεγαλεία.

Αιγαίο, Θράκη θέλγεται τρελά να τα τουρκέψει.

Να μην σε πιάνει σύγκρυο με τούτη του τη σκέψη;

Και τού’ρθε πραξικόπημα, εξ ουρανού πεσκέσι,

να δει την εξουσία του πολύ να διαρκέσει.

Με φυλακίσεις, με διωγμούς και με ποινή θανάτου,

δρομολογεί ξεκίνημα του νέου σουλτανάτου.

Από κοντά ξεθάρρεψε ο αλβανός ο Ράμα·

το έριξε στο “τσάμικο” και χόντρυνε το πράμα!

Της έντασης το μήνυμα αδίστακτα θα στείλει,

την “τσαμουριά” γυρεύοντας θ’ανάψει το φυτίλι.

- Αρχιμηνιά κι αρχιχρονιά και οι αμερικάνοι

πως για καλό πιστέψανε το σύστημα δεν κάνει,

και στον Λευκό εστείλανε τον Οίκο έναν τύπο

που της καρδιάς τους έπιασε ως φαίνεται τον χτύπο.

Κατάπιανε τα φούμαρα του πονηρού γαλίφη,

που ήξερε τα ένστικτα τα ταπεινά να γλείφει.

Κι ο συρφετός που πόνταρε σ’εκείνον να κερδίσει

χαιρέκακα χαμογελά σ’ανατολή και δύση.

- Χαμό σκορπούν ασύστολα γενάτοι με σαρίκι,

τζιχαντιστές αγάλλονται και χαίρουν με τη φρίκη.

Των Σύρων η εξέγερση ηττάται στο Αλέπι

κι η Δύση σε παράλυση αρκείται στο να βλέπει.

Τις θύρες της ηπείρου μας χτυπούν ανθρώπων ράκη·

δεν είναι όλοι θύματα, δεν είναι όλοι δράκοι.

Και παίζει με πυρηνικά, ασκί γεμάτο κρέας,

ο αιμοβόρος τύραννος της Βόρειας Κορέας.

- Το όραμά μας βλέπουμε οι φιλο-ευρωπαίοι

να σκιάζουν μαύρα σύννεφα κι αυτό να παραπαίει.

Εμπρός, λοιπόν, για να βρεθούν οι αναγκαίοι τρόποι

πνοή ζωής να δώσουνε στην άρρωστη Ευρώπη,

που την εγκαταλείψανε οι Βρετανοί ασμένως.

Από τους δυο να δούμε ποιος θα βγει ο πιο χαμένος.

- Καλήν εσπέραν φίλτατοι, η μέρα μας τελειώνει

και της γιορτής μας το κερί που τρεμοφέγγει λειώνει.

Μα πριν τον δρόμο πάρουμε και αποχωριστούμε,

του ΚουΣουΜού μας οι πιστοί ας πολυχρονιστούμε!

 

Λέανδρος Σλάβης

09.01.17

Η ΦΩΝΗ ΤΗΣ ΜΗΛΟΥ: Έφυγε από τη ζωή ένας μεγάλος ευπατρίδης από τη Μήλο

(αναδημοσίευση από την ιστοσελίδα http://milosvoice.gr/ - αρχική δημοσίευση στις 28.12.2016 στις 18:17)

 

Έφυγε από τη ζωή ο Αντώνης Δροσόπουλος καταγόμενος από την Πλάκα της Μήλου. Διετέλεσε Γενικός Γραμματέας Τύπου στις μεταπολιτευτικές κυβερνήσεις του Κωνσταντίνου Μητσοτάκη και πρώην πρόεδρος του Κέντρου Σοσιαλιστικών Μελετών. Ήταν νομικός, κύριος αρθρογράφος της εφημερίδας Tempo 24 Νews, πολιτευτής και ομιλητής για μεγάλο χρονικό διάστημα της Deutsche Welle.

Διατηρούσε επί σειρά ετών δικηγορικό γραφείο στο κέντρο της Αθήνας.

Με τον θάνατό του, σε ηλικία 88 ετών, η Ελλάδα χάνει μία ακόμη σοβαρή, υπεύθυνη, μορφωμένη και διορατική προσωπικότητα, που τόσο έχει ανάγκη. Χάνει έναν πραγματικό ευπατρίδη της πολιτικής που πλέον μετρώνται στα δάχτυλα της μίας χειρός…

(αναδημοσίευση από την ιστοσελίδα http://milosvoice.gr/ - αρχική δημοσίευση στις 28.12.2016 στις 18:17)

ΓΙΑΝΝΑ ΛΑΜΠΡΙΝΕΑ: Αντώνης Δροσόπουλος

 

Με τον Αντώνη Δροσόπουλο και το Κ.Σ.Μ. γνωρίστηκα κάπου το 1983-84, μέσα από τις εκδηλώσεις που ανακοινώνονταν στις εφημερίδες. Όλο και περισσότερα θέματα ομιλιών με ενδιέφεραν και στο εβδομαδιαίο πρόγραμμά μου οι συναντήσεις της Δευτέρας εντάχθηκαν μόνιμα. Δεν θα είχα το θάρρος να πιάσω περισσότερες γνωριμίες, αν κάποια μέλη του δεν μου έπιαναν την κουβέντα και δεν με προσκαλούσαν στη διάσημη έξοδο στην ταβέρνα, μετά την ομιλία. Αυτό ήταν. Η καταπληκτική ομάδα που αποτελούσε το Κ.Σ.Μ. έγινε κομμάτι της ζωής μου, έφτασε μάλιστα να κάνω και μια-δυο ομιλίες και να γίνω και μέλος του Δ.Σ. Σταδιακά συνειδητοποίησα πόσο σημαντικοί άνθρωποι αποτελούσαν το Κ.Σ.Μ., με γνώσεις, ήθος, καταξίωση στον τομέα δραστηριότητάς του ο καθένας. Υπήρξαν χρόνια μαθητείας για μένα, και ευγνωμονώ γι’ αυτό όλα τα μέλη και τους φίλους του, και όσους δεν βρίσκονται στη ζωή.

Το 1987 διορίστηκα στην επαρχία και στη συνέχεια έκανα οικογένεια και έμεινα εκεί μόνιμα. Έτσι, αναγκαστικά έπαψα να συμμετέχω στις εκδηλώσεις του Κ.Σ.Μ. Όμως, πάντα παρακολουθούσα, μέσα από την Εφημερίδα, αργότερα τη σελίδα στο ίντερνετ και τηλεφωνικές επαφές, τη δραστηριότητά του και προσπαθούσα να μπαίνω στο κλίμα.

Όλα αυτά τα χρόνια ο Αντώνης Δροσόπουλος ήταν για και για μένα – όπως ανέφερε και ο Λ. Σλάβης στον αποχαιρετιστήριο λόγο του – «δάσκαλος», «συμβουλάτορας», χωρίς να επιβάλλεται, και επίσης φίλος αδελφικός (τολμώ να πω, παρά τη διαφορά ηλικίας). Το παράπονό του ήταν ότι δεν έγραφα άρθρα για την Εφημερίδα, ώστε να εναλλάσσονται τα πρόσωπα και οι ιδιότητες των συγγραφέων (όμως, αισθανόμουν πολύ μικρή – γνωστικά - μπροστά στους μεγάλης αξίας συνεργάτες της Εφημερίδας). Η ψυχή του Κ.Σ.Μ. αναμφισβήτητα, ακούραστος παρά την ηλικία και τα προβλήματα υγείας, παρά τις απογοητεύσεις και τις διαψεύσεις, υπόδειγμα ανθρώπου που μένει σταθερός στο στόχο, στις αρχές του, με ρεαλισμό όμως και καθαρή ματιά πάνω στην πραγματικότητα. Ακόμα κι αν διαφωνούσες μαζί του κάποιες φορές, δεν μπορούσες παρά να τον σέβεσαι και να τον ακούς με προσοχή.

Δεν έχω συνειδητοποιήσει ακόμα (όπως και οι περισσότεροι φαντάζομαι) ότι ο Αντώνης Δροσόπουλος δεν είναι πια στη ζωή. Θα μας συνοδεύει η ανάμνησή του και θα μας δίνει δύναμη για να κάνουμε το καλύτερο. Εύχομαι κι εγώ το όραμα και το έργο της ζωής του να μην μείνουν χωρίς συνέχεια και οι άμεσοι συνεργάτες του να βρουν τη δύναμη να συνεχίσουν.

Τα συλλυπητήριά μου στην οικογένεια του Αντώνη Δροσόπουλου και στα μέλη του Διοικητικού Συμβουλίου του Κ.Σ.Μ. Δεν θα τον ξεχάσουμε.

 

Ιωάννα Λαμπρινέα, μέλος του Κ.Σ.Μ.

ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ ΠΑΠΑΝΔΡΟΠΟΥΛΟΣ: Αντώνης Δροσόπουλος: Ένας μεγάλος σοσιαλδημοκράτης

(Πηγή άρθρου:

http://new-deal.gr/antonis-drosopoulos-enas-megalos-sosialdimokratis/#ixzz4UCxB3KLQ

on 28/12/2016 at 13:39)

Γνωριστήκαμε τον Μάρτιο του 1979, στην Θεσσαλονίκη. Ήταν η ιδρυτική συνδιάσκεψη του Κόμματος του Δημοκρατικού Σοσιαλισμού (ΚΟΔΗΣΟ), το οποίο είχαν ιδρύσει ο Γιάγκος Πεσμαζόγλου, η Βιργινία Τσουδερού, ο Μπάμπης Πρωτόπαπας και ο Γιώργος Μυλωνάς. Με είχαν εντυπωσιάσει η γνώση και η υπευθυνότητα που απέπνεε ο λόγος του, αλλά και η ορθολογική ανάλυση της πραγματικότητας που διατύπωνε σε κάθε παρέμβασή του.

(click)

Ακραιφνής ευρωπαϊστής και γνώστης της ευρωπαϊκής σοσιαλδημοκρατίας, ιδιαιτέρως δε της αυστριακής πτυχής της, ο Αντώνης Δροσόπουλος στον ελληνικό πολιτικό χώρο ήταν η μεγάλη εξαίρεση που επιβεβαίωνε τους στρεβλούς κανόνες του. Σε μία εποχή όπου ο λαϊκισμός σάρωνε τα πάντα στην Ελλάδα και ουσιαστικά προετοίμαζε την σημερινή χρεοκοπία της, ο Αντώνης Δροσόπουλος πήγαινε ενάντια στο ρεύμα και, υπό αυτή την έννοια, ήταν πρωτοπόρος.

Για να διαδώσει έτσι την ευρωπαϊκή σοσιαλδημοκρατική ιδέα, σε μία εποχή όπου το τότε ΠΑΣΟΚ του Ανδρέα Γ. Παπανδρέου την ξόρκιζε και την κατασυκοφαντούσε, ίδρυσε στα τέλη του 1979 το Κέντρο Σοσιαλιστικών Μελετών (ΚΣΜ), που σύντομα έγινε χώρος γόνιμου και ήρεμου προβληματισμού, σε μιαν Ελλάδα που κατρακυλούσε. Από το ΚΣΜ πέρασαν και άφησαν το στίγμα τους σπουδαίες έρευνες. Από τις στήλες της εφημερίδας του προτάθηκαν σοβαρές λύσεις σε συγκεκριμένα προβλήματα της χώρας και κυρίως σε αυτά της οικονομίας, της δημόσιας διοίκησης και της ευρωπαϊκής πορεία της Ελλάδας. Στυλοβάτης της εφημερίδας ο Αντώνης Δροσόπουλος, που ήταν και ο κύριος αρθρογράφος της.

Με τον θάνατό του, σε ηλικία 88 ετών, η Ελλάδα χάνει μία ακόμη σοβαρή, υπεύθυνη, μορφωμένη και διορατική προσωπικότητα, που τόσο έχει ανάγκη. Χάνει έναν πραγματικό ευπατρίδη της πολιτικής –που πλέον μετρώνται στα δάχτυλα της μίας χειρός…

Ευχή μου είναι οι φίλοι του Αντώνη Δροσόπουλου, δηλαδή όλοι εμείς που τον γνωρίσαμε και τον βοηθήσαμε στις προσπάθειές του, να συνεχίσουμε. Αντιστεκόμενοι στην παρακμή. Αυτό θα ήθελε και ο φίλος μας που έφυγε.

ΛΕΑΝΔΡΟΣ ΣΛΑΒΗΣ: Αποχαιρετισμός στον Αντώνη

 

Τον Αντώνη τον γνώρισα το φθινόπωρο του 1981, όταν με προτροπή ενός κοινού γνωστού άρχισα να συχνάζω στις δευτεριάτικες συγκεντρώσεις του Κέντρου Σοσιαλιστικών Μελετών, όπου μαζεύονταν και άλλοι φίλοι μας.

Δεν άργησα, ωστόσο, να διαπιστώσω ότι γνωριζόταν καλά και είχε συνυπάρξει με έναν στενό μου συγγενή, αδελφό της μητέρας μου, σε διάφορες σοσιαλδημοκρατικές κινήσεις πριν από την δικτατορία των συνταγματαρχών. Έτσι, βρέθηκε το πρώτο κοινό μας στοιχείο: μας είχε ως ένα σημείο δώσει μαθήματα σοσιαλισμού το ίδιο πρόσωπο. Επιπλέον, με αυτόν τον τρόπο πήρα και τις πρώτες θετικές κρίσεις για το πρόσωπό του, τις οποίες φρόντισε να μην διαψεύσει όλα αυτά τα χρόνια, καθώς η αρχική μου περιστασιακή συμμετοχή στις συγκεντρώσεις του Κ.Σ.Μ. έγινε σιγά-σιγά τρόπος ζωής και έτσι μοιράστηκα μαζί του τα 35 από τα 37 χρόνια της ζωής του Σωματείου. Και τα εύκολα και τα δύσκολα, τα οποία ήταν δυστυχώς περισσότερα.

Υπήρξε ο ακούραστος εργάτης του Κ.Σ.Μ. χωρίς τον οποίο θα ήταν ανέφικτο να επιζήσει αυτό τόσο πολύ. Βρέξει-χιονίσει ήταν παρών στις εκδηλώσεις του και μας παρότρυνε τους υπόλοιπους να ακολουθούμε το παράδειγμά του. Όπως μας είχε εκμυστηρευθεί μια μέρα, για χάρη του Κ.Σ.Μ. είχε παραμελήσει μέχρι και να επιμεληθεί της εκδόσεως της διπλωματικής του εργασίας. Γιαυτό και ήταν αυστηρός με όλους μας οπότε δεν ανταποκρινόμασταν στα καθήκοντά μας. Υπήρξε η “ψυχή” του Κ.Σ.Μ. κι ας μην θέλησε ποτέ να το εξαργυρώσει με τις πιο εντυπωσιακές θέσεις του Διοικητικού του Συμβουλίου. Και τούτο αν και συχνά τον πίεζα να αλλάξει τακτική γιατί θεωρούσα άδικο το να εμφανίζονται άλλοι, με πρώτη και καλύτερη (ή, μάλλον, χειρότερη) την αφεντιά μου, με βαρύγδουπους τίτλους που συσκότιζαν την πραγματικότητα.

Μεθοδικός και ακαταπόνητος έβαζε την σφραγίδα του σε όλες τις μορφές δραστηριότητας του Σωματείου και δε άφηνε τίποτε στην τύχη ακόμα και όταν, με το πέρασμα του χρόνου, οι δυνάμεις του τον εγκατέλειπαν. Παρέμεινε μέχρι το τέλος στις επάλξεις!

Παράλληλα και, ίσως, κυρίως χαρακτηριζόταν και από το ενδιαφέρον του για τον συνάνθρωπό του. Αυτή του η ευαισθησία τον οδήγησε από τα νεανικά του χρόνια τόσο στην υπεράσπιση των πιο αδύνατων μελών της (όπως π.χ. πολιτικων προσφύγων) όσο και στον δρόμο της σοσιαλδημοκρατίας, τον οποίο δεν εγκατέλειψε έκτοτε. Ήταν εντυπωσιακές οι αμφιταλαντεύσεις του και η πικρία του όταν αναγκαζόταν να κάνει επιλογές αντίθετες, φαινομενικά τουλάχιστον, προς τις ιδέες του. Αλλ’, όπως εξηγούσε, δεν ήταν νοητός σοσιαλισμός χωρίς δημοκρατία. Και όταν διέβλεπε πως η προώθηση στοιχείων του πρώτου έθετε σε κίνδυνο την πεμπτουσία της δεύτερης ή, εν πάση περιπτώσει, ανέτρεπε τις απαραίτητες ισορροπίες, δεν δίσταζε να προτάξει την χωρίς εκπτώσεις προάσπιση των δημοκρατικών αξιών. Γιατί ήταν πάνω απ’όλα δημοκράτης, όπως είχε αποδείξει και η στάση του τα χρόνια της δικτατορίας. Τα υπόλοιπα μπορούσαν να περιμένουν.

Για μένα προσωπικά υπήρξε ένας ακόμα “δάσκαλος” και “συμβουλάτορας” με την καλή έννοια του όρου. Όπως, υποθέτω, για όλα τα νεότερά του κατά καιρούς μέλη του Κ.Σ.Μ.

Η απουσία του θα μας είναι αισθητή και το κενό του δυσαναπλήρωτο.

Έχε γειά φίλε Αντώνη! Δεν θα σε ξεχάσουμε.

Κ. ΧΑΤΖΗΑΝΤΩΝΙΟΥ: Αντώνης Δροσόπουλος (1928-2016)

(Μεταφορά από την ιστοσελίδα https://www.facebook.com/Kodisoneo/)

 

Την παραμονή των Χριστουγέννων απεβίωσε στο σπίτι του στην Αθήνα μια από τις ευγενέστερες μορφές της πολιτικής και κοινωνικής μας ζωής. Ο Αντώνης Δροσόπουλος. Μαχητής από τα εφηβικά του χρόνια, όταν έδρασε μέσα από τις γραμμές της Εθνικής Δράσης εναντίον των Γερμανών, σπούδασε νομικά και υπηρέτησε στους Λόχους Ορεινών Καταδρομών. Οι διδακτορικές του σπουδές στη Βιέννη τον έφεραν κοντά στη σοσιαλδημοκρατία, πιστός της οποίας υπήρξε σε όλη του τη ζωή. Αυτοεξόριστος τα χρόνια της δικτατορίας, αγωνίστηκε εναντίον της απριλιανής εκτροπής. Οι πατριωτικές και σοσιαλδημοκρατικές του ιδέες τον οδήγησαν στο Κόμμα Δημοκρατικού Σοσιαλισμού (ΚΟΔΗΣΟ), ενώ αφιέρωσε τις δυνάμεις του στο Κέντρο Σοσιαλιστικών Μελετών, του οποίου υπήρξε η ψυχή από την ίδρυσή του το 1979 ως το τέλος της ζωής του. Όσοι είχαμε την χαρά και την τιμή να τον γνωρίσουμε θα τον θυμόμαστε πάντα, για τη πίστη του στην Πατρίδα, στην ελληνική γλώσσα και στη δημοκρατία, κυρίως όμως για το αριστοκρατικό ήθος με το οποίο περιέβαλλε κάθε του επαφή. Η κηδεία του θα γίνει την Τρίτη, 27 Δεκεμβρίου 2016, στις έντεκα το πρωί στο Πρώτο Νεκροταφείο Αθηνών. Η οικογένειά του παρακαλεί να μη σταλούν λουλούδια. Αν κάποιος επιθυμούσε θα μπορούσε να κάνει μια μικρή δωρεά στην Ιστορική και Εθνολογική Εταιρεία της Ελλάδος ή στην Κιβωτό του Κόσμου.

Kostas Hatziantoniou

Ψήφισμα του Δ.Σ.

 

ΨΗΦΙΣΜΑ

 

Σήμερα, Δευτέρα 26 Δεκεμβρίου 2016, συνήλθε εκτάκτως το Διοικητικό Συμβούλιο του Κέντρου Σοσιαλιστικών Μελετών με αφορμή την αποδημία του

ΑΝΤΩΝΗ ΔΡΟΣΟΠΟΥΛΟΥ

ο οποίος υπήρξε ιδρυτικό μέλος του Σωματείου και μέλος του Δ.Σ. του από την σύστασή του, και αποφάσισε ομόφωνα τα ακόλουθα:

1.   Να παραστούν τα μέλη του στην κηδεία του εκλιπόντος.

2.   Να εκφράσει τα συλλυπητήριά του στην οικογένεια του εκλιπόντος.

3.   Να καλέσει τα μέλη του να προβούν ατομικά σε δωρεά κατά προτίμηση, σύμφωνα με την επιθυμία της οικογένειας του εκλιπόντος, στην Ιστορική και Εθνολογική Εταιρεία της Ελλάδος ή στην Κιβωτό του Κόσμου.

4.   Να αναρτηθεί το παρόν στην ιστοσελίδα του Κ.Σ.Μ.

 

Το Διοικητικό Συμβούλιο

Ανακοίνωση

 

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ
 

Τό Σάββατο, 24 Δεκεμβρίου 2016, τό πρωί πέθανε ἣρεμα στό σπίτι του ὁ ἀγαπημένος μας Ἀντώνης Δροσόπουλος. Ἡ κηδεία του θά γίνει τήν Τρίτη, 27 Δεκεμβρίου 2016, στίς ἒντεκα τό πρωί στό Πρῶτο Νεκροταφεῖο Ἀθηνῶν.

Ἡ σύντοφος τῆς ζωῆς του, Μίτσα Βουδούρη.

Τά παιδιά του, Σοφία και Κωνσταντῖνος.

Τά ἐγγόνια του, Ἀθηνᾶ, Νίκη καί Χένρικ.

Τά δισέγγονά του, Ἀλεξία και Νῖκος.

Ἡ οἰκογένεια παρακαλεῖ νά μήν σταλοῦν λουλούδια. Ἄν κάποιος ἐπιθυμοῦσε, θά μποροῦσε νά κάνει μιά μικρή δωρεά στήν Ἱστορική καί Ἐθνολογική Ἑταιρεία τῆς Ἑλλάδος ἤ στήν Κιβωτό τοῦ Κόσμου.

¯ ¯ ¯ ¯ ¯ ¯

Ὁ Ἀντώνης γεννήθηκε τό 1928 στήν Ἀθήνα. Στή διάρκεια τῆς κατοχῆς ἔδρασε ἐναντίον τῶν Γερμανῶν μοιράζοντας ἐφημερίδες, γράφοντας στούς τοίχους κ.λπ. Σπούδασε Νομικά καί ἔκανε μέ μεγάλο κέφι τήν στρατιωτική θητεία του στά ΛΟΚ. Ἔκανε ἓνα διδακτορικό στήν Κοινωνιολογία στήν Βιέννη, ὃπου καί γνώρισε καί ἀγάπησε βαθειά τήν Σοσιαλδημοκρατία. Ἂσκησε τήν δικηγορία μέ μικρά διαλείμματα μέχρι τόν Μάρτιο τοῦ 2016. Κατά την διάρκεια της δικτατορίας κατέφυγε στήν Βιέννη καί ἀφιέρωσε τίς δυνάμεις του στόν ἀγῶνα ἐναντίον τῆς Χούντας. Ὑπηρέτησε κατά περιόδους σοσιαλδημοκρατικά κόμματα τῆς Ἑλλάδος (π.χ. την ΣΔΕ-Σοσιαλιστική Δημοκρατική Ένωση) καί τελικά τό ΚΟΔΗΣΟ. Τίς τελευταῖες δεκαετίες ἀφιερώθηκε στό Κέντρο Σοσιαλιστικῶν Μελετῶν, τοῦ ὁποίου ὑπῆρξε ἡ ψυχή ἀπό τήν ἵδρυσή του τό 1979 ὡς τό τέλος τῆς ζωῆς του.

Γράμμα 683: Ἡ μνήμη του θά εἶναι ἀγέραστη

 

Γράμμα τοῦ Κέντρου Σοσιαλιστικῶν Μελετῶν σ’αὐτούς πού θέλουν τήν ἀλήθεια μέ ἀριθμό 683/Τρίτη, 22.11.2016

 

Ἡ μνήμη του θά εἶναι ἀγέραστη

 

Δέν ὑπῆρξε παίκτης ὁ Κωνσταντῖνος Στεφανόπουλος. Ὑπῆρξε νικητής. Τά μεγάλα δημόσια λειτουργήματα, τά ὁποῖα ἄσκησε, ἦρθε νά παραδοθοῦν ἐκεῖνα στά χέρια του. Καί δέν γαντζώθηκε σέ κανένα, ὅταν αἰσθάνθηκε ὅτι ἡ γραμμή του εἶχε πάψει νά τό ὑπηρετῆ.

Στόν τάφο του, ἀπό λουλούδια πού μαραίνονται, θά καρφώσουμε σημαιάκια πού θά διατηρηθοῦν ἐσαεί στήν ἱστορική μνήμη μας.

Γράμμα 682: Τό Πολυτεχνεῖο

 

Γράμμα τοῦ Κέντρου Σοσιαλιστικῶν Μελετῶν σ’αὐτούς πού θέλουν τήν ἀλήθεια μέ ἀριθμό 682/Πέμπτη, 17.11.2016

 

Τό Πολυτεχνεῖο

 

Μιά ὁμάδα ἀξιωματικῶν, πού συνωμοτοῦσαν ἐπί χρόνια καί διοικοῦσαν τίς πιό ἀξιόμαχες δυνάμεις γύρω ἀπό τό κέντρο τῆς Ἀθήνας, κατέλαβαν τήν ἐξουσία τήν 21^η Ἀπριλίου 1967. Ἀπέκτησαν ἔνθερμους ὀπαδούς ἀπό τήν ὤρα πού ἀπέδειξαν ὅτι ἦταν σέ θέση νά μοιράζουν θέσεις καί χρήματα, ἀλλά ἡ συντριπτική πλειοψηφία τοῦ λαοῦ τούς μισοῦσε γιά τήν ταπείνωση τήν ὁποία εἶχε ὑποστεῖ ἀπό αὐτούς.

Μέσα ὅμως γιά νά τούς χτυπήση ἀποτελεσματικά δέν κατεῖχε. Ἡ ἀντίδραση στό καθεστώς περιοριζόταν σέ γέλια καί σέ σχόλια πού λέγονταν χαμηλόφωνα γιά νά μήν ἀκουστοῦν ἀπό τούς ἐγκάθετους τοῦ κατασταλτικοῦ μηχανισμοῦ. Ὁ φοιτητικός κόσμος, πού ἀναστάτωνε πρίν τά πανεπιστήμια, εἶχε μαζέψει τά φτερά του. Οἱ νεαροί, πού διαγκωνίζονταν προηγουμένως νά λάβουν πολιτικές ὑποψηφιότητες, ἄρχισαν νά γράφουν ἐπιστημονικές διατριβές γιά ἀκαδημαϊκή σταδιοδρομία.

Παρ’ὅλα αὐτά ὁ λαός δέν ἐννοοῦσε νά συνθηκολογήση καί ὁ ἀρχηγός τῆς χούντας προσέλαβε ἕναν πολιτικό, τόν Μαρκεζίνη, γιά νά μεθοδεύση ἕναν συμβιβασμό. Ὁ Μαρκεζίνης βιάστηκε νά προσδώση στό καθεστώς τά χαρακτηριστικά κοινοβουλευτικοῦ κράτους. Το Πολυτεχνεῖο, χῶρος ἐλεύθερης διακίνησης, γέμισε ἀπό σπουδαστές καί ἄλλους δυσαρεστημένους μέ τήν κατάσταση.

Ἐπί τρεῖς ἡμέρες τό κέντρο τῆς Ἀθήνας ἦταν ἀνάστατο. Οἱ ἔγκλειστοι φώναζαν συνθήματα ἀπό τά κάγκελα στό πλῆθος πού μαζευόταν στούς γύρω δρόμους γιά συμπαράσταση καί τούς ἐνίσχυε μέ τροφές καί ἄλλα ἀναγκαία. Ἐξοπλίστηκαν καί μέ ἕναν ἐρασιτεχνικῆς κατασκευῆς ραδιοφωνικό σταθμό πού μετέδιδε τά συνθήματά τους καί αἰτήματα γιά δημοκρατία.

Ὁ δικτάτορας διέταξε τήν βίαια ἀπομάκρυνση τῶν ἐγκλείστων. Τήν κεντρική πύλη τοῦ Πολυτεχνείου γκρέμισε ἕνα τάνκ. Εἰσχώρησαν μέσα λοκατζῆδες, οἱ ὁποῖοι ξυλοκόπησαν ἄγρια αὐτούς πού δέν κατάφεραν νά φύγουν. Ἐν τούτοις ἡ κοινή γνώμη συνειδητοποίησε ὅτι ἡ δικτατορία δέν θά μακροημερεύση, παρότι τούς ἀρχικούς πραξικοπηματίες εἶχε ἀντικαταστήσει μία ἀκόμα πιό σκληρή ὁμάδα. Τό κακό εἶναι ὅτι ἡ πτώση της ἦταν ἐπακόλουθο μιᾶς τυχοδιωκτικῆς της ἐνέργειας στήν Κύπρο, τήν ὁποία ἐξακολουθοῦμε νά πληρώνουμε μέ τήν Διχοτόμηση τοῦ νησιοῦ.

Ἡ 17^η Νοεμβρίου κατά τήν ὁποία οἱ κρατικές εἰδικές δυνάμεις εἰσέβαλαν στό Πολυτεχνεῖο, τιμᾶται ἔκτοτε κάθε χρόνο καί δέν πρέπει νά τήν λησμονήσουμε ποτέ.

Γράμμα 681: Τήν Τρίτη ἄλλαξε ὁ κόσμος

 

Γράμμα τοῦ Κέντρου Σοσιαλιστικῶν Μελετῶν σ’αὐτούς πού θέλουν τήν ἀλήθεια μέ ἀριθμό 681/Δευτέρα, 14.11.2016

 

Τήν Τρίτη ἄλλαξε ὁ κόσμος

 

Ὅταν βγῆκαν τά ἀποτελέσματα τῶν προεδρικῶν ἐκλογῶν τοῦ 1949 ὁ ἀπερχόμενος Πρόεδρος Χάρρυ Τροῦμαν, πού ἐκαλεῖτο νά κυβερνήση μιά δεύτερη τετραετία, σκασμένος στά γέλια ἅρπαξε στό ένα χέρι τό φύλλο ἑνός μεγάλου καί ἔγκυρου δημοσιογραφικοῦ συγκροτήματος, τό ὁποῖο πανηγύριζε τήν ἧττα του, καί στό ἄλλο φύλλο τῆς ἴδιας ἐφημερίδας, τό ὁποῖο ἐξεθείαζε τήν νίκη του. Ἀμφότερα εἶχαν τόν ἴδιο ἀριθμό καί τήν ἴδια ἡμερομηνία.

Γιά τόν Τροῦμαν ἡ συμπεριφορά τῆς ἐφημερίδας ἦταν ἠθικά ἀνεπίτρεπτη. Γιά τόν ἐκδότη της μέτρο ἐπιβεβλημένης ἐπαγγελματικῆς πρόνοιας.

Στίς προεδρικές ἐκλογές τῆς Τρίτης 8 Νοεμβρίου τά Μ.Μ.Ε. δέν ἔφτιαξαν ἐναλλακτικά φύλλα. Ἡ κοινή γνώμη εἶχε σχηματίσει τήν βεβαιότητα ὅτι ἡ νίκη τοῦ Τράμπ ἦταν ἀδύνατη. Εἶχαν στρατευθεῖ ἐναντίον του οἱ διάφορες ὁμάδες τῶν διανοουμένων, οἱ ἀλλοδαπῆς καταγωγῆς μειονότητες, οἱ προσκολλημένοι στίς ἀμερικανικές ἀξίες στίς ὁποῖες δέν ἀρέσει ὁ παρδαλός τρόπος ζωῆς, ὁ σχηματισμός μεγάλου πλούτου μέ τρόπο τόν ὁποῖο ἀπαγορεύει ὁ ποινικός νόμος. Ἀκόμα καί στίς τάξεις τοῦ ρεπουμπλικανικοῦ κόμματος, αὐτοί πού σέβονταν τόν ἑαυτό τους μεταστάθμευσαν (ὡς καί αὐτός πού ἀναμενόταν, ὅτι θά εἶναι ὁ ὑποψήφιος ἀντιπρόεδρος του).

Ἡ λαϊκή ἑτυμηγορία ὑπήρξε ἀπροσδόκητη. Φαίνεται, ὅτι ἡ φτωχολογιά ψήφισε ταυτοχρόνως ἐναντίον τοῦ παρεμβατισμοῦ τοῦ κράτους καί ἐναντίον τῆς καπιταλιστικῆς ἀγορᾶς.

Οἱ βολεψίες μέ ἐπικεφαλῆς τά Μ.Μ.Ε. μεταβαπτίστηκαν σέ τραμπικούς. Μέ τόν νέο ἀρχηγό τοῦ δυτικοῦ κόσμου συντάχθηκε ὁ Πούτιν. Ἀλλά τί θά γίνη τό ΝΑΤΟ πού ὁ κυριώτερος ἑταῖρος του ὑπῆρξε ἡ Ἀμερική, ὅταν ἡ Ρωσία θά εἶναι σύμμαχός της; Ἄλλος πού ζητᾶ τήν ὑποστήριξη τοῦ νέου πλανητάρχη εἶναι ὁ Ἐρντογάν.

Οἱ Εὐρωπαῖοι βρισκόμαστε περικυκλωμένοι. Δέν θά ἀποκτήσουμε ἀσφάλεια διά τῆς φυγῆς. Μποροῦμε νά προστατεύσουμε τήν ἐλευθερία μας μόνον μέ τήν ἑνοποίησή μας.

Γράμμα 680: Ὁ Ἀνασχηματισμός

 

Γράμμα τοῦ Κέντρου Σοσιαλιστικῶν Μελετῶν σ’αὐτούς πού θέλουν τήν ἀλήθεια μέ ἀριθμό 680/Δευτέρα, 07.11.2016

 

Ὁ Ἀνασχηματισμός

 

Ἀλλάζουν οἱ ὑπουργοί ὅταν πρόκειται μία κυβέρνηση νά ἀλλάξη πολιτική. Ἀλλιῶς, μόνον ὑπουργοί πού ἀποδείχθηκαν σκάρτοι πρέπει νά σταλοῦν σπίτι τους.

Στόν Ἀνασχηματισμό πού ἔγινε, οἱ παλαιοί συναγωνίστηκαν σέ ἐπαίνους μέ τούς καινούργιους. Οἱ μέν εἶπαν, ὅτι εἶναι εὐτυχεῖς γιατί τό λειτούργημά τους θά ἀναλάβη ἕνας τέτοιος διάδοχος. Οἱ καινούργιοι εἶπαν, ὅτι παραλαμβάνουν πόστο πού λειτουργεῖ τέλεια. (Κάνοντας κάποια ὑπονοούμενα ὅτι θά τό διευθύνουν καλλίτερα.)

Ὅπως στήν προηγούμενη καί στήν σημερινή σύνθεσή της ἡ κυβέρνηση εἶναι ὑπέρογκη. Προστίθενται διαρκῶς νέες θέσεις στό ὀργανόγραμμά της, πού περιπλέκουν τίς ἁρμοδιότητες καί προκαλοῦν καθυστερήσεις.

Ἀλλά αὐτό δέν στενοχωρεῖ τόν πρωθυπουργό, γιατί στίς ἐκλογές ὁ τίτλος τοῦ πρώην ὑπουργοῦ γειτονεύει μέ τήν ἰδιότητα τοῦ ὑπουργοῦ ἐν ἐνεργεία καί τοῦ φέρνουν σταυρούς. Ὅπου χωλαίνει τό κόμμα, ἡ προσωπική προβολή πού ἔχει ἀποκτήση ὁ ὑποψήφιος εἶναι εὐεργετική. Οἱ ἐκλογές δέν θά ἀργήσουν.

Γράμμα 679: Ὁ μαγικός ἀριθμός

 

Γράμμα τοῦ Κέντρου Σοσιαλιστικῶν Μελετῶν σ’αὐτούς πού θέλουν τήν ἀλήθεια μέ ἀριθμό 679/Κυριακή, 06.11.2016

 

Ὁ μαγικός ἀριθμός

 

Τέσσερεις ἦταν οἱ Εὐαγγελιστές καί τέσσερα εἶναι τά σφαιρικά τρίγωνα στά ὁποῖα ἑδράζεται ὁ θόλος μέ τήν εἰκόνα τοῦ Παντοκράτορα. Τέσσερεις εἶναι οἱ Ἐποχές τοῦ Ἔτους καί στήν ἐπωνυμία κάθε ξενοδοχείου τῆς πολυτελοῦς ἁλυσίδας. Τέσσερα τά σημεῖα τοῦ ὁρίζοντα. Τέσσερεις οἱ βαθμοί τῆς δικαστικῆς διαδικασίας συνυπολογιζομένων τῶν ἀσφαλιστικῶν μέτρων. Τετράποδα κατά κανόνα τά ζῶα. Ὅταν περπατᾶς στά ἀθηναϊκά πεζοδρόμια πρέπει τά μάτια σου νά εἶναι τέσσερα. Στά τέσσερα περπατᾶ τό νεογέννητο καί τέσσερεις κουβαλᾶνε τούς ἀποδημήσαντες στόν Κύριο. Στούς τέσσερεις ἀνέμους σκορπίζουν οἱ κυνηγημένοι. Τέσσερα τά φτερά στό ἐπικό ἔργο γιά τήν πολιορκία τοῦ Χαρτούμ. Τέσσερις οἱ θανατηφόροι καβαλάρηδες τοῦ Albrecht Dürer.

Ὁ ἀριθμός “4” εἶναι μαγικός γιά πολλούς καί διάφορους λόγους καί πέφτουμε κάθε τόσο ἀπάνω του. Ὁ Νῖκ. Παππᾶς πού σκέφτεται τετράγωνα, ἐπέλεξε νά περιοριστοῦν τά κανάλια τῆς τηλεόρασης σέ τέσσερα καί τά ἄλλα να κλείσουν.

Ἀλλά δέν μᾶς ἐξήγησε τόν λόγο. Εἶναι διότι οἱ φυσικές συνθῆκες δέν ἐπιτρέπουν τήν χρησιμοποίηση περισσοτέρων ἀπό τέσσερεις συχνότητες – ὅπως κάναμε ἀπό ἄγνοια; Ἤ εἶναι ἡ διαφήμιση πού δέν μπορεῖ νά ἐκθρέψη περισσότερα ἀπό τέσσερα καί ἄν σήμερα θησαυρίζουν αὔριο ὁ ἀνταγωνισμός τους θά τά κάνη ὅλα νά κλείσουν;

Οἱ κυβερνητικές ἀπασχολήσεις τοῦ Νίκ. Παππᾶ περιορίστηκαν τελευταίως καί, ἐπειδή θά τοῦ περισσεύη χρόνος, μποροῦμε νά περιμένουμε μιά λεπτομερῆ ἀνάλυση.

Γράμμα 678: Ἀντί τῶν σφυριῶν

 

Γράμμα τοῦ Κέντρου Σοσιαλιστικῶν Μελετῶν σ’αὐτούς πού θέλουν τήν ἀλήθεια μέ ἀριθμ. 678/Δευτέρα, 31.10.2016

 

Ἀντί τῶν σφυριῶν

 

Στήν Ἀμερική, ὅταν ἀγοράζουν ἕνα δῶρο γιά ἕνα παιδί, ὁ καταστηματάρχης τοῦ χαρίζει ἕνα σφυράκι. Τό νόημα εἶναι, ὅτι τό δῶρο ἔγινε ἀπόλυτη ἰδιοκτησία του καί ἔχει τό δικαίωμα ὁπότε θέλει νά τό καταστρέψη, χωρίς νά ἐπισύρη μάλωμα ἀπό τούς μεγάλους.

Σέ μᾶς ἐδῶ σφυράκια δέν ἐπαρκοῦν γιά νά ὑπερασπίσουμε τήν ἰδιοκτησία μας. Μέ διαδηλώσεις, καταλήψεις καί τά ἄλλα πλούσια μέσα πού διαθέτει τό συνδικαλιστικό ὁπλοστάσιο ἀπομακρύνουμε τήν ἀμφισβήτηση.

Βραχυχρονίως βγαίνουμε κερδισμένοι. Μακροχρονίως, ὅταν δέν δεχόμαστε νά ἀλλάξη τίποτε, ὁ τόπος παραμένει στάσιμος καί προχωρεῖ ἡ φτωχοποίησή μας.